The Karate Kid.

Af en toe krijg ik de vraag om een tas te maken op bestelling en ik weiger die vragen altijd. Alleen voor vrienden en familie maak ik regelmatig een uitzondering. Zo ook voor mijn petekind Jules. Hij doet karate en zijn mama vond dat hij daar wel eens echte sporttas voor kon gebruiken.

Dus werd er heel veel over en weer gemaild en werd er beslist om voor dit model te gaan en voor de tijger en leeuwen stof van Cloud 9. Die ik blijkbaar net op tijd bestelde bij Georgette, want ze is momenteel uitverkocht.

De zoektocht naar bijpassende buitenstof, hengsels en paspel, ging veel moeizamer. De buitenstof vond ik uiteindelijk bij Stoff.be in Geel. (Voorheen was dit 'Peters modestoffen' en ik kan u verzekeren dat die winkel zo hip is als hij klinkt.) De dikte en stevigheid van de stof was ideaal, maar de kleur niet en dus werd de stof  samen met een doosje Dylon in de wasmachine gegooid. Ook de stof voor de linten en de paspelkoord werd gekleurd, maar dan wel in een panneke op het vuur.

Alles samen is het dan dit geworden.

(sorry, ik krijg die foto niet fatsoenlijk geüpload)

Hetzelfde model als de logeertas dus, maar dan wel een beetje verkleind en met wat elementen van de weekendtas. 

Vanbinnen de geweldige Leeuwen & Tijgers stof.

Met een simpel ritsvakje, gemaakt met een tweedehands rits.

De uitneembare bodem heb ik gemaakt van een kampeermatje uit de Kringloop van € 1. Ik maakte er een hoesje rond en stikte het door. Dat doorstikken ging verbazend goed, daar ga ik zeker nog gebruiken van maken. Ik heb in ieder geval nog genoeg overschot.

Van de voeringstof was er ook nog een restje en daar maakte ik nog gauw een ieniemiene ritstasje voor de mama van.

En nu maar hopen dat het in de smaak valt, want de rechtmatige eigenaars zien de tas bij deze ook voor de eerste maal. Kunt ge geloven dat ik echt zenuwachtig ben?
Fingers crossed...

Hebben jullie dat ook soms?

Dat gevoel bekeken te worden?

Draag eens een dekbedovertrek.

Ik maakte voor mijn nichtjes elk een Bubble skirt. Dat is een gratis patroontje van de erg talentrijke dame achter Straightgrain. Toen ik het patroon ontdekte wist ik meteen dat het iets voor mij was. Geen ritsen, geen knopen en een simpel model, dat moest haalbaar zijn. 

En dat was het ook. Het is een erg duidelijke handleiding (wel in het Engels) en zo'n rokje zit op 'een wip en een gauw' in mekaar. 

Voor de buitenkant gebruikte ik tweedehandse dekbedovertrekken, alsook voor de strepenvoering van rokje nummer 1. De voering van rokje nummer 2 is gemaakt van een oud tafellaken.

Het ziet er misschien niet zo uit, maar ik heb echt mijn best gedaan om een paar deftige foto's te maken. Dat bleek echter niet eenvoudig. Van links naar rechts ziet u: twee wolven, twee prinsessen en ... euh....tja...

Den Grooten Opkuis.

Ik vierde de Dag van de Arbeid op de enige gepaste manier die hier voor bestaat en dat is door te werken. 

De zolder was een dikke maand geleden nog een waar slagveld en hoewel er ondertussen al wel was opgeruimd, werd het hoog tijd om schoon schip te maken.

Ik zou niet willen dat u denkt dat het er hier altijd zo bij ligt.

Er werden heel veel kleinoden gesorteerd.

In verschillende schuifjes

en laatjes.

Alle knopen werden verzameld in dozen.

De patronen kregen een vaste plaats in een oude schoendoos.

Waar ik trouwens dit reclame-pareltje nog tegenkwam en zo het geheim achter een fris blaadje ontdekte.

Mijn nieuw garenrekje uit de Kringloop kreeg alvast een tijdelijk plaatsje vooraleer het aan de muur kan.

En zie, da's beter hé.

Natuurlijk werden er ook een paar dingen weggegooid, hieronder ziet u er een deel van.

Een deel welteverstaan. Zo waren daar ook nog 3 IKEA-tassen met rommel, een doos voor de Kringloop, twee dozen oud papier, een zak met plastiek-afval,...

Winnaar!

De winnaar van de giveaway is bekend. Mijn twee nichtjes kwamen net logeren, dus aan hun de eer om uit de 169* inzendingen een winnaar te kiezen.

Als de gelukkige mij haar naam en adres kan bezorgen, dan zorg ik ervoor dat je handtasje zo snel mogelijk op de bus gaat. (dezustervan@gmail.com)

Bedankt aan iedereen die deelnam, het was met veel plezier dat ik al jullie guilty pleasures heb gelezen!

*Er waren 169 commentaren, waarvan een reply van mezelf. Deze werd vervangen door een deelname die ik via e-mail had ontvangen.

Oproep!

Mijn blogpost van vorige week heeft zo te lezen, toch wat enthousiaste reacties losgemaakt en ook de daarbij horende vragen. Er zijn blijkbaar genoeg naailiefhebbers die zo'n clubje wel zien zitten, maar niemand die zich geroepen voelt om het in z'n eentje op poten te zetten. Wat ik best begrijpen kan want ik ben ook geen held in die dingen, maar samen moet er meer in zitten volgens mij.

Om alles een beetje in kaart te brengen, stel ik voor dat iedereen die geïnteresseerd is in een naaiclubje voor Lier en omgeving een reactie of een e-mailadres achterlaat. Zo kunnen we nadien, bij voorkeur op een zonnig terras ;-) de koppen eens bij elkaar steken en van daaruit verder gaan. Dat moet alleszins iets makkelijker en gezelliger zijn dan via e-mail.

Als er leden van andere naaiclubs tips & tricks willen delen die ons kunnen helpen, dan zijn die natuurlijk ook meer dan welkom!

Dus laat zeker van je horen en wie weet tot gauw!

Tova dress 2.0

De stof die zaterdag werd gekocht, werd zondag gewassen, verknipt en gestikt.
Na de eerste poging in een teststofje, maakte ik opnieuw een Tova-dress, maar wel met een paar kleine aanpassingen.

(Nee, ik weet echt niet waarom mijn haar voor deze foto besliste om  'eens zot te doen' en ook niet waarom er een hap uit mijn onderbeen  is.)

Om te beginnen maakte ik het kleedje een stukje korter om het als tuniek te dragen. Ik draag dat graag zo'n tuniek, het is een favoriet vestimentair onderdeel van mijn kleerkast.

Om het 'patattenzakkerige' effect een beetje te verminderen naaide ik twee smalle lintjes tussen het voor- en achterpand om achteraan te knopen.

Wat kitscherige kraaltjes maken het helemaal af.

Verder stikte ik nog twee zakken in de zijnaad, gemaakt van geruit katoen. Hiervoor volgde ik deze handleiding.
Van de vorige versie schiet na 1 wasbeurt nog maar weinig over (een combinatie van een flutstof en een te kort op de naad gestikte kraag) dus die is klaar voor de vuilbak, maar deze tweede Tova gaat zeker gedragen worden.  Ikke = content.

Patroon: Wiksten
Stof: Den Boom
Kralen: Veritas

Ondertussen droom ik nog wat verder over een  naaiclubke en aan de commentaren te lezen ben in niet de enige...   :)

De stof die je zoekt hangt in...

Afgaande op de concentratie naaiclubjes in Vlaanderen zit er in Lier en omstreken niet veel naaitalent of -goesting (met uitzondering van deze poes dan).

Spijtig, niet enkel omdat zo'n naaikransje wel plezant zou zijn, maar ook omdat er hier in de schone Pallieterstad een heel toffe stoffenwinkel zit.

Give it away!

De Giveaway is gesloten. De winnaar wordt straks bekend gemaakt.

Geen 'Red Hot Chili Peppers' hier, maar wel een 'Red Hot Little Bag' en die kan voor jou zijn!

De bedoeling was om een giveaway te organiseren om het vier-jarig bestaan van mijn blog te vieren, maar die datum ben ik natuurlijk rats vergeten. Daarom maar een giveaway zonder reden.

Je kan een simpel tasje winnen (zoals dit) met een verstelbare riem.

Gemaakt uit rood katoen met geappliqueerde sterren en een gestreepte voering. Achteraan zit er een ritsvakje.

Juist groot genoeg om je essentiële spullen in mee te nemen.

Wat moet je doen?

-Laat een berichtje achter met een antwoord op de volgende vraag:

Wat is jouw 'guilty pleasure' of heimelijk genoegen?*

(Vanuit het principe 'Doe niet bij een ander waar je zelf een hekel aan hebt' laat ik jullie een vraag beantwoorden omdat ik zelf nooit weet wat te schrijven bij een giveaway.)

-Reclame maken op je blog of Facebook hoeft niet (heb ik ook al een hekel aan).

-De winnaar zal op zaterdag 27 april worden bekend gemaakt.

*bij mij zijn dat o.a. Kruidvat-schepsnoep, de Story in de wachtkamer, een hamburger met curryketchup van het plaatselijke hamburgerkraam, keihard meezingen met dramatische musicalliedjes, vanop een terras commentaar geven op voorbijgangers,...

Een vakje met rits maken.

Onlangs kreeg ik de vraag hoe je een verzonken rits in een tas stikt en ik kan eigenlijk alleen maar zeggen dat het niet zo moeilijk is.

In principe kan je dit bij elke tas doen, maar liefst wel op een plaats zonder al teveel plooien of nepen. Wanneer je normaal  gezien je patroon gewoon meteen op de stof overtekent, maak je nu eerst het ritsvakje -met voering- om dan nadien pas het patroon over te tekenen. Is je tas met voering, moet je deze ook gewoon naaien zoals beschreven in je patroonhandleiding. De voering van het ritsvakje vervangt deze niet.

Happy birthday to you...

...op de frigo plakt een koe!

Poppemie was gisteren jarig en zodoende was het cadeautjes-tijd! 

Iedereen kent ondertussen wel de leuke dierenmagneten en -bokalen: Mina dotter maakte al geweldige junglemagneten en vorige week kon je bij Yvestown nog pastelkleurige kippenbokalen bewonderen. Ik vond ze perfect voor de jarige dierenvriend en ging aan de slag.

Easy peasy dus en de dierenbokalen zijn zo even nog gemakkelijker om te maken.

Als alle lijm en verf gedroogd waren, was het natuurlijk tijd om de bokalen te vullen.

             De truffels maakte ik al eens eerder en ook deze keer vielen ze weer in de smaak bij de jarige chocoholic.

Het tasje is om haar buitenbeugel in te bewaren en is gemaakt volgens dit recept. Het stofje kocht ik lang geleden hier en is van Aunty Cookie. De rits viste ik uit de stapel en de polkadot-voering komt nog van Poppemies oma. 

Met wat kleurrijke servetjes van Zeeman en een bijpassend kaartje van de Hema werd het cadeautje ingepakt en afgegeven in ruil voor zelfgemaakte chocoladeverjaardagstaart en afhaalchinees. Lekker!

Van harte gefeliciteerd lieve schat!

Belgische kost.

Donderdagavond lag ik in de zetel mijn beste impressie van 'aangespoelde potvis' ten beste te geven, ondertussen zappend tussen verschillende tv-programma's, toen ik op een gegeven moment bleef hangen bij Café Corsari. Er was juist een item over de mannen van 'Mumford and Sons' en ik zag hoe een Belgische journalist hen probeerde wijs te maken dat een mitraillette, het culinaire summum van ons landje is. 

Nu weten we allemaal dat die vetzakkerij gemakkelijk overtroffen kan worden door lekkerder eten en wie een foto instuurde van een typisch Belgisch gerecht, maakte kans op een gesigneerde canvas van de groep. Een canvas met de print van hun laatste CD-hoes en eentje die ik prachtig vind. De kleuren & de sfeer van die foto en wetende dat die gasten geweldige muziek maken, deden mij wel interesse krijgen.

Toeval wil dat er die avond net kriekskes met ballekes op het menu stonden en na 10 minuten twijfelen (ik lag dan ook wel zalig goed), rolde ik toch maar uit de zetel en dook de ijskast in. Daar stond nog een restje van het avondmaal dat ik vervolgens op mijn schoonste bordje schikte.

Ik haalde mijn beste Photo-copy-talent naar boven (ahum), maakte in het wonderlijke kunstlicht van de keuken een beeld van deze typisch Belgische kost en stuurde dit in.

Blijkbaar vielen de frikadellen in de smaak, want de dag nadien kreeg ik bericht van de CC-redactie dat mijn inzending was weerhouden als de winnaar!

En zo werd hier van de voormiddag mijn prijs aan huis afgeleverd en moet ik er enkel nog een schoon plaatsje voor zoeken. 

Waar krieken met frikadellen al niet goed voor zijn. :)

Weer eentje.

Na een drukke maar heel erg fijne familie-dag gisteren -gevuld met paaseieren rapen, lekker eten en kingen- was het vandaag een rustige dag. Tijd genoeg dus om op de zolder te vertoeven en wat te naaien. Ik begon zonder vast plan en ging gewoon op het gevoel af. Met als gevolg een nieuwe tas in een kleurencombinatie waaraan ik eerlijk gezegd nog moet wennen.

                                  Gemaakt uit wol en katoen en een felle, dikke paspel ertussen. 

Ik wou een ruime tas en vooral eentje met veel vakken, want dat miste ik toch bij de vorige.

Dus aan de buitenkant zitten twee kleinere en een groter vak die afsluiten met een drukknoop.

Binnenin is er eentje met een rits. De voering is gemaakt van een felle geel-groene katoen en de voering van de binnenzak is een Amy Butler-stof van een tijdje geleden.

Ook aan de buitenkant zit een grote rits en twee lederen hengsels.

Bij gebrek aan bijpassend garen koos ik voor een contrasterende kleur.

Ik ben alleen nog niet zo zeker van die kleuren.